Wat is geweldloze communicatie?

Sta je tijdens de pauze van het Nationaal Ambtenarencongres 2025 gezellig te kletsen met collega's, komt er zo'n groen type langs en nodigt je uit voor een test, een Tegenspraak Test. Je pakt vervolgens een balletje uit de ballenbak waarin een briefje zit met een typische uiting van tegenspraak: Bijv: "Ik vind het toch geen goed idee om het zo aan te pakken."

Stel je hebt een training geweldloze Communicatie gevolgd of een Dialoogtraining. Dat was best een intense ervaring! Je hebt nieuwe inzichten opgedaan en ineens begrijp je waarom je je altijd zo ergert aan die ene collega of waarom je soms zo geraakt wordt door bepaalde feedback die je krijgt.

Stel, je staat voor een groep en iemand ‘dropt een bommetje’. Bijvoorbeeld iemand zegt “Alle moslims zijn terroristen!” of “Die vrouw met dat strakke shirtje vroeg er toch zelf om?”. In een fractie van een seconde slaat de sfeer in de groep om en staat iedereen op scherp. Wat ga je doen?

“Hé, wat leuk, jij denkt er heel anders over. Vertel!! ” Zo eenvoudig en ontwapenend kan inclusiviteit zijn. Gewoon een open vraag stellen is genoeg. 

Het was een zondagavond in 1986, 1987 misschien. Op tv zag ik de documentaire Shoah. Regisseur Claude Lanzmann interviewt oud kampbewaarders, overlevers, ex-nazi’s en getuigen van de holocaust in Polen. Volkomen gebiologeerd kijk ik hoe Lanzmann - minutieus - de herinneringen van deze mensen afpelt. Hij doet dat op zo'n manier dat hij uitkomt bij hun diepste drijfveren, angsten of verlangens.

‘Wat leren jullie de deelnemers van een ‘Dialoogtraining’? is een vraag die mij en de Dialoog Coöperatie steeds vaker gesteld wordt. Niet raar, want de de afgelopen twee jaar hebben we toch zeker vijfhonderd mensen getraind: managers, persoonlijk begeleiders, groepsleiders en de leden van het bedrijfsvoering team. Niet niks en niet raar dus dat dit nieuwsgierigheid opwekt. Hoog tijd om een tip van de sluier op te lichten door simpelweg een team een trainingsdag lang te volgen.